Een betere voorbereiding kon Ajax zichzelf niet toewensen na de thriller en bekerwinst van afgelopen woensdag. Het was de perfecte aanloop naar de oh zo cruciale laatste twee wedstrijden van het dramatische tweede competitiegedeelte, te beginnen vandaag tegen het voor Ajax altijd lastige Swift.
Wedstrijdbeleving: Marcel
We kunnen de eerste twintig minuten gerust afdoen met de woorden: flauwtjes, spanning, slordigheid en angst. Beide teams kwamen maar niet op gang; de angst regeerde en niemand wilde eigenlijk het achterste van de tong laten zien. Swift was de eerste ploeg die steeds meer uit de schulp kroop, wat Julius Duit in de 21e minuut bewees met zijn kopbal. Het tandeloze Ajax moest in de 25e minuut ook nog eens Tristan Buis wisselen wegens een lichte blessure; Chip Engels verving hem. Swift begon Ajax steeds beter te bestrijden. Zo was ook Daan Driever in de 26e minuut weer dreigend met een kopbal. Aan de kant van Ajax begon Tymo Harmsen langzaam maar zeker steeds belangrijker te worden, en dat is meestal al een slecht teken. Victor Beker had de 1-0 op zijn schoen, ware het niet dat de vierde Ajax-doelman knap redde.
Het vermoeide en povere Ajax kreeg maar geen echte grip op het spel en kwam nooit echt in de wedstrijd. Ondanks veel balbezit bleven kansen uit. Ook in de 38e minuut was het een redding van Tymo Harmsen die Ajax behoedde voor een achterstand; ditmaal wist Rijk Siemerink niet te scoren. Zo bereikte Ajax met enig fortuin de rust met een tussenstand van 0-0, nadat het zelf nog nauwelijks doelkansen had gehad.
Tweede helft
Na rust, met Antonia op de backpositie en Rogier Arduin op de rechterkant, liep het opeens als een trein. Het herboren Ajax, dat de urgentie nu wel begreep, kreeg via Younes el Morabet in de 47e minuut al de gelegenheid op de 0-1 (redding Bogdan Constantin). Die voorsprong kwam er alsnog ruim een minuut later, toen de bal via Daniel van Son en de kluts bij Chip Engels kwam, die meteen uithaalde voor de 0-1. Ajax had het opeens voor het zeggen en Swift keek enigszins apathisch toe. Zo ook in de 58e minuut, toen de bal vanuit de achterhoede (Antonia) bij Daniel van Son belandde. Hij zette een soloactie in en gaf de bal daarna mee aan Rogier Arduin, die de bal geplaatst in de hoek legde voor de 0-2.
Ruim vier minuten later had Rogier Arduin de 0-3 op zijn schoen, maar de bal ging een meter naast. Het bleek achteraf het einde te betekenen van twintig minuten prima Ajax-voetbal, want in de 65e minuut kreeg Ajax een waarschuwing van Swift, dat nog niet wilde opgeven: een corner zorgde voor veel paniek en kon ternauwernood uit de doelmond gehaald worden. Een ander cruciaal moment was het uitvallen van Mitchell te Vrede, waardoor de boomlange en sterke Rik Breemhaar steeds meer naar voren ging en het opportunisme hoogtij ging vieren! Eerst bracht Tymo Harmsen in de 71e minuut nog redding op een schot van JW Tesselaar, en ook de rebound van Breemhaar ging over, maar het was de opmaat voor een krankzinnig slot van deze wedstrijd.
Ajax zakte steeds meer door de hoeven en de 120 minuten tegen JOS Watergraafsmeer eisten hun tol. Simpel gezegd: alle ballen werden diep gestuurd. Zonder enig overleg werd alles in de zestien gepompt en Ajax deed het steeds meer in de broek. Invaller Bas van der Storm schoot in de 82e minuut de aansluitingstreffer binnen (1-2) met een diagonaal schot, en de paniek in de Ajax-defensie nam extreme vormen aan.
Ajax kreeg geen grip meer op het opportunistische spel. Zo tastte de immer betrouwbare Roy Deken ditmaal totaal mis in de 87e minuut, waardoor Daan Driever de 2-2 kon binnenschieten. Ajax was de kluts volledig kwijt en de huizen op Sportpark Olympiaplein trilden op hun grondvesten toen Daan Driever in de 89e minuut de 3-2 binnenkopte, nadat Rik Breemhaar (assist) eerder bij de bal was dan doelman Harmsen. Ajax was definitief gebroken en zo greep Swift de laatste strohalm om rechtstreekse degradatie te ontlopen. Wie er volgende week degradeert of nacompetitie moet gaan spelen? Men moet de komende week maar eens in de wiskundeboeken gaan kijken om alle scenario’s nog te kunnen begrijpen. Wat wel als een painful paal boven water staat, is dat Ajax de slechtste papieren heeft. Maar als je 13 van de laatste 14 duels verliest, vraag je gewoonweg om ellende.
Ook Sandor Augustijn moest na afloop erkennen dat hij dit keer de groep niet aan de praat kreeg. Ondanks dat de koppies vooraf goed stonden, waren de benen zwaar en deze middag nooit fris. “In de tweede helft heb ik geprobeerd het om te zetten en dat zag er in eerste instantie prima uit, met als resultaat twintig prima minuten voetbal en een 0-2 tussenstand tot gevolg. Maar naarmate de wedstrijd vorderde en Swift steeds opportunistischer ging voetballen, vonden wij daar geen antwoord meer op. Ook de tweede bal verloren wij telkens. Dan kun je coachen wat je wilt, maar dan glipt het uit je vingers. Je gaat dan bijna vanzelf continu achteruitlopen, wat Swift uiteraard wilde en ook prima vond. Als wij bijvoorbeeld frisser waren geweest in de benen, hadden wij daar waarschijnlijk onderuit kunnen voetballen en wie weet wat dat dan had opgeleverd.” Sandor Augustijn wil de handdoek nog niet in de ring gooien, maar dat Ajax volgende week tegen het in vorm zijnde DVVA een Houdini-act in huis moet hebben, is wel duidelijk.
Later meer.
Recente reacties