Je moet inmiddels wel een ras optimist zijn (als je een Ajax amateur hart hebt) om je geen zorgen te maken. Misschien gaf tegenstander JOS Watergraafsmeer voldoende motivatie aan Ajax om de broodnodige punten bijeen te sprokkelen.
Wedstrijdbeleving: Marcel
Maar toen de wedstrijd amper 3 minuten onderweg was en Jurre Duijn doelman Jesper van der Mark al onder vuur nam wisten we alweer genoeg: dat dit weer en loodzware middag zou gaan worden. Toch was het een minuut later Younes el Morabet die namens Ajax en via een JOS verdediger net naast kopte maar het zou een spaarzame of beter gezegd zeldzame opleving zijn van Ajax, want ondanks dat de eerste 20 minuten nog doelpuntloos waren en het voor het oog in balans was zag je aan alles dat onze bezoekers veel meer voetballend vermogen huis hadden.
Dat bleek wel in de 21e minuut nadat Yamiro Macrander Jurre Duijn de bal gunde die zich daarna knap vrij draaide en in de verre hoek de 0-1 liet aantekenen. Eigenlijk was na de 0-1 de wedstrijd al gespeeld: het tandeloze Ajax kreeg maar geen grip op JOS en al oogde het af en toe nog niet eens zo verkeerd, de bezoekers waren sowieso meedogenlozer lees effectiever en kwalitatief veel beter dan Ajax. Dat bleek al in de 26e minuut toen na een hoge voorzet doelman van der Mark niet bij de bal kon en de bal vervolgens bij Yamiro Macrander terecht kwam die met en halve volley de 0-2 binnen ramde.
JOS Watergraafsmeer -dat geen strobreed in de weg werd gelegd- kon maar blijven combineren (wat gaf Ajax toch een ruimte weg) en kansen blijven creëren: zo waren Martin Cambell en Jeremy de Graaf al dichtbij de 0-3 voor rust. De thuisploeg zag nog wel in de beginfase een doelpunt afgekeurd worden voor buitenspel maar had in het verdere verloop van de 1e helft niet veel meer in te brengen qua stootkracht, voorin was alleen Rogier Arduin af en toe nog dreigend en wist zich zo te onderscheiden.
Tweede helft:
Na de pauze met de invallers Chip Engels en Fabian Sporkslede werd het er niet veel rooskleuriger op voor Ajax want het gretige JOS moet zich 20 minuten lang in een grote speeltuin hebben gewaand: tussen minuut 50e en 65e scoorde het maar liefst drie keer. Eerst was het nog Martin Cambell die zijn inzet gepareerd zag worden maar daarna scoorde Luciandro Andeloe wel de 0-3 uit een rebound na een schot van de Graaf.Vervolgens dook doelman van der Mark in de 55e minuut nog knap naar de hoek op het schot van dezelfde de Graaf maar daarna was het met het hoofd Max Versteeg die in de 58e minuut wel de 0-4 binnen knikte.
Toch kreeg Mitchell te Vrede een op een met doelman Fazili de kans op 1-4, maar illustratief voor het gebrek aan vertrouwen ging deze kans verloren.
De slagroom op de Watergraafse taart werd bereikt in minuut 65e toen Jeremy de Graaf doelman Jesper van der Mark te ver voor zijn doel zag staan en van pak en beet 30 meter verdween de bal in het net voor de ontluisterende tussenstand van 0-5. Het leed werd in de 69e minuut en klein beetje verzacht met de 1-5 die door Mitchell te Vrede werd ingekopt. Daarna vond JOS Watergraafsmeer het wel welletjes en controleerde de wedstrijd verder richting het eindsignaal waar Michel Schiltmeijer en invaller Dennis Kaars nog twee riante kansen kregen op meer, maar de ontluistering en de afstraffing was al pijnlijk genoeg voor en bij vlagen wel dappere Ajax dat het wel bleef proberen.
Maar des te pijnlijker was het dus om te zien dat deze elf spelers inclusief de wissels absoluut een gebrek aan zelfvertrouwen hebben en snakken naar betere tijden maar of deze nog gaat komen…… Wie de Ajax amateurs volgt krijgt af en toe de indruk dat dit zinkende schip door niemand meer te stoppen is. De cijfers na elf gespeelde wedstrijden vanaf de winterstop spreken boekdelen met een doelsaldo van 9 voor en 35 tegen en met slechts 3 punten ziet de toekomst er niet rooskleurig uit maar hoop doet leven nietwaar?
Foto’s: Gerco
Recente reacties