Wedstrijdbeleving Marcel
Kon Ajax de eerste zege van vorige week (tegen JVC, 3-0, red.) een vervolg geven? Dat moest dan gebeuren in de traditioneel lastige uitwedstrijd tegen stadgenoot Swift. Het Amsterdamsche Voetbal had dit duel zelfs bestempeld als ‘de wedstrijd van de week’, maar wie vanmiddag aanwezig was op het Olympiaplein, wist na 90 minuten wel beter.
Het door blessures van gangmakers Antonia en Arduin gehandicapte Ajax was voorafgaand aan de aftrap al geen goed teken. Ook Javier Vet was niet in staat om een volledige wedstrijd te spelen. De thuisclub nam vanaf de aftrap licht het initiatief in een frisse en fruitige openingsfase, waarin beide teams vooral op de aanval waren gericht. Swift was iets dreigender en energieker in balbezit dan het voorzichtig opererende Ajax. Het was dan ook niet vreemd dat Swift vaker in de buurt van het zestienmetergebied van Ajax te vinden was dan andersom.
Pas in de 21e minuut kreeg Jelle Spanninga de eerste echte serieuze kans van de wedstrijd, toen zijn schot voorlangs ging. Ajax had in de 23e minuut zijn antwoord al klaar, toen Justen Kuiper zijn schot op doel uiteindelijk zag veranderen in een corner. Nee, waar vooraf misschien vuurwerk was beloofd en een echte derbysfeer zou ontstaan, bleef het lange tijd tam en waren de spelers lief voor elkaar.
Ajax, dat ongetwijfeld vol goede bedoelingen aan de wedstrijd was begonnen, kon in de voorste linie nauwelijks dreigend worden. De thuisclub oogde dan wel wat feller, maar ook daar ontbrak het aan echte finesse. Het zou dan ook niemand verbazen dat in de 44e minuut een strafschop de wedstrijd moest openbreken. Het was Jelle Spanninga die over het been van Ziyad Mansy viel. Scheidsrechter Kooij twijfelde: was het een overtreding binnen het strafschopgebied of toch op het randje van de zestienmeter lijn? Uiteindelijk wees hij naar de stip, waarna Raj van Pareren wel raad wist met de buitenkans: 1-0. Dat de ruststand van 1-0 was, op basis van het grotere initiatief en de dreiging van de thuisclub, wel te billijken.
Tweede helft
Ajax moest in de tweede helft echt uit een ander vaatje tappen, en dat gebeurde ook: er zat meteen veel meer venijn in het spel. Dat bewees Hamza el Haouari in de 48e minuut, toen zijn schot rakelings naast ging. Ondanks het veel overtuigender spel van de gasten ontsnapte Swift in de 53e minuut aan de aandacht van de Ajax-defensie via Dino Janssen. Doelman Reno van der Meer moest daardoor in actie komen. De vonken vlogen er nog steeds niet vanaf, maar in de 67e minuut kreeg de wedstrijd misschien wel een kantelmoment toen Dani Scuderi zijn tweede gele kaart kreeg en Swift met tien man verder moest.
Ondanks de numerieke meerderheid kon Ajax maar geen gaatje vinden in het sterke collectief van de thuisclub. Integendeel zelfs: want bij de vele omschakelmomenten bleef Swift dreigend zoals in de 76e minuut, toen Ralph de Jong zijn vrije trap via via naast zag gaan. De ploeg van trainer Michel van Oostrum bleef echter op zoek naar de verdiende gelijkmaker. In de tweede helft had de ploeg zijn zaakjes goed voor elkaar, maar zoals zo vaak ontbrak het aan stootkracht: een vrije trap van Chip Engels in de 84e minuut was de gevaarlijkste kans in de naderende slotfase, maar doelman Borga Tier dook naar de juiste hoek. Ajax bleef echter tandeloos en daardoor kon Swift, ondanks de druk die Ajax uitoefende, relatief eenvoudig met tien man overeind blijven. Zelfs een echt slotoffensief zat er voor de ploeg uit Amsterdam Zuidoost niet in, waardoor deze fletse en tamme derby eindigde met een overwinning voor Swift, die tot stand kwam dankzij een strafschop waarover de nodige discussie mogelijk was.
Reacties na afloop
Na afloop bleken beide trainers, Crombeen en Van Oostrum, opmerkelijk genoeg op veel punten onbewust op één lijn te zitten. Michael Crombeen vond dat zijn elftal nog steeds zoekende was, maar prees de energie die zijn team in de wedstrijd had gestoken. Ook memoreerde hij aan het feit dat veel spelers nog niet volledig fit zijn. Daarom telt in deze fase niet de schoonheid van het spel, maar alleen de winst.
“Als ik zie hoe iedereen voor elkaar werkt en elkaar op een goede manier corrigeert, stemt mij dat uiteindelijk tevreden, zelfs in ondertal. Als ik één kritische noot mag plaatsen bij mijn team, dan is het dat we in de slotfase niet hebben geprofiteerd van de ruimte die Ajax achterin weggaf.”
Dat de vonken er niet vanaf vlogen en de wedstrijd bij lange na geen echte derbysfeer uitstraalde, kon Crombeen wel verklaren.
“Een heleboel spelers uit mijn team komen gewoon niet uit Amsterdam. Voor de meeste spelers was dit dus ‘gewoon’ een wedstrijd zoals de voorgaande drie duels.”
Michel van Oostrum was na afloop realistisch, maar gek genoeg ook tevreden, ondanks opnieuw een zure nederlaag.
“Allereerst wil ik zeggen dat de scheidsrechter een prima wedstrijd floot. Maar als je twijfelt, mag je in mijn optiek nooit een pingel geven. Dat gebeurde nu wel, en die strafschop is uiteindelijk ook nog eens bepalend geweest.”
“We hebben keihard gewerkt en ik vond het positiespel verzorgd tot aan de zestienmeterlijn. Het is natuurlijk een feit dat mijn twee meest creatieve spelers voorin geblesseerd waren of zijn. Maar doelpunten maken, wie er ook spelen, is gewoon een specialisme. En dat ontbreekt er op dit moment aan.”
“Daar had ik in mijn actieve carrière geen moeite mee”, sprak Van Oostrum met een glimlach. “Ik maakte 188 doelpunten in het profvoetbal. Misschien moet ik mijn schoenen maar weer aantrekken”, voegde de trainer er ironisch aan toe.
Tot slot is Van Oostrum niet bang dat zijn spelersgroep slecht zal omgaan met de moeizame start van het seizoen (3 punten uit 4 wedstrijden).
“Ik zeg altijd dat motivatie uit jezelf moet komen. Wij als technische staf sturen dat alleen bij. Maar ik zie gewoon dat dit een hecht team aan het worden is en dat de sfeer onderling nog steeds prima is.”
“Het zit ons ook gewoon niet mee. Tegen HSV was de eerste goal buitenspel (0-2), bij BOL verlies je in de slotfase (3-2) en nu weer door een dubieuze penalty… Wat moet ik verder nog zeggen?”
Later meer.
Recente reacties